تبليغاتX
کاروانی هه تاو








کاروانی هه تاو

ئه‌ده‌بی

يک شعر از جيمز جويس

ترجمه از کردی حسن اشعری نقده

در گذشته های ناپيدا

زاده ميشود کودکی

شکوفا ميگردد

قلب من از شادی و اندوه

زندگي به آرامی

به خواب است در  گهواره اش

عشق و ترحم منش

ديده مي گشايد.

زندگي کودکي

بر شيشه پنجره نفس می کشد

و

جهان سخت گذر 

در عبور است اينک

کودکي غرق در خوابست

پيرمردی رفته از دست

ای پدر رفته از دستم

ببخشای پسرت را.

 

منبع متن کردی:ماهنامه مهاباد شمارە 62



   - 
| |


ئەگەر مافی ژیان وەکوو سەرەتایی ترین مافی مرۆڤ وەبەرچاو بگرین کە هاتنە ئارای مافە کانی تر دوابەدوای ئەودا مەشرووعییەت پەیدا دەکەن، ئەوە خەبات بـــــۆ وەدەست هێنانی ئەو مافانە لە مانای واقیعی خۆی دا هەمان مافی ژیان یا مافی ژیانی ڕەوایە. بە درێژایی گۆڕانکارییەکان لە بنەمای هزر و بیر و کۆمەڵگای ئینسانی و نوێ بوونەوە و تێکنۆلۆژی و زانست، ڕوانگە و بۆچوونی مرۆڤ لە سەر خەباتی هاوبەشیش گۆڕانی بە سەر داهاتووە و بەرە بەرە مرۆڤ بەو قەناعەتە گەیشتووە کە لە پێناو ئەو خەباتە کە ناوی وەدەست هێنانی مافی ڕەوایە دەگاتە جێگە و پێگەی واقیعی خۆی و لە ژێر سێبەری ژیانێکی ئاسوودەدا بە ئاسایشی ڕووحی و ڕەوانی دەگات. لە ڕاستی دا حەول و تێکۆشانی ئینسان بۆ وەدەست هێنانی مافی سەرەتایی خۆی دەگەڕێتە ئەو هەل ومەرجە مێژووییەی کە بە درێژایی پێوەندییە کۆمەڵایەتی و ئینسانییەکانی هەیبووە. ماف شتێک نیە جگە لە ...


:درێژەی بابەت:

   - 
| |

    ده‌گه‌ڵ گۆڕانی بواره‌کانی کۆمه‌ڵایه‌تی و ئابووری و سیاسیی له‌ ئورووپا دا رێبازی ڕۆمانتیک سه‌ری هه‌ڵدا، ئه‌و گۆڕانکارییه‌ وه‌ک دیارده‌یه‌کی مێژوویی، ئه‌و رێبازه‌ نوێیه‌ی ده‌گه‌ڵ خۆی هێنا کایه‌وه‌. له‌ سه‌ره‌تای سه‌ده‌ی بیسته‌م دا ڕیبازی ڕۆمانتیک په‌لی هاویشته‌ ڕۆژهه‌ڵاتی ناوه‌ڕاست و پاش شه‌ڕی یه‌که‌می جیهانی و تێکشکانی ئیمپراتووری عوسمانی، گۆڕانکاری بنه‌ڕه‌تی له‌ وڵاتی تورکیا دا پێکهات. له‌وه‌ سه‌رده‌مه‌دا دام و ده‌زگا و قوتابخانه‌کان له‌ سه‌ر پرۆگرامی زانیاری تازه‌ دامه‌زران و رۆژ له‌ دوای رۆژ ده‌وڵه‌تی تورکیا به‌ره‌و لایه‌نی عیلمانی ده‌ڕۆیشت، شاعیر و نووسه‌رانی تورک له‌ رێگای ئه‌ده‌بی نوێی فه‌ڕانسه‌وه‌ ڕێبازی ئه‌ده‌بی تازه‌یان هێنا ناو ئه‌ده‌به‌که‌یانه‌وه‌ . له‌ ئه‌نجام دا شاعیر و نووسه‌رانی وه‌ک جه‌لال ساهیر، ته‌وفیق فیکره‌ت، نازم حیکمه‌ت و هه‌ندێک له‌ نووسه‌ران و شاعیرانی دیکه‌ توانیان له‌ باری فۆرم و ناوه‌رۆکه‌وه‌ نووسراوه‌کانیان تازه‌که‌نه‌وه‌، ئه‌و جۆره‌ ئه‌ده‌به‌ له‌ تورکیا به‌ (ئوده‌بای فجری ئاتی) ناوبانگی ده‌رکردبوو. زمانی تورکی نوێ، بوو به‌ زمانی ئه‌ده‌بی ئه‌و رێبازه‌ نوێیه‌ و شوێن پێی زمانی ئه‌ده‌بی کلاسیک و کۆنی عوسمانی که‌ پیک هاتبوو له‌ وشه‌ی عه‌ره‌بی و فارسی.

بزووتنه‌وه‌ی نوێخوازی تورک به‌ هیچ جۆرێک باوه‌شی بۆ بزووتنه‌وه‌ی ئه‌ده‌بیی نوێ نه‌کرده‌وه‌ و هیچ کات به‌ پیری ئاوات و هیوای بزووتنه‌وه‌ی نه‌ته‌وایه‌تی کورد دا نه‌هات...


:درێژەی بابەت:

   - 
| |

((رۆژی نامه‌))

کات2

له‌ بارانه‌وه‌ ده‌ستم پێکرد  و

دڵنیام له‌ مه‌داری به‌فر دا به‌ مه‌نزڵ ده‌گه‌م

ئێمه‌، من و تۆ رۆژی!

شه‌وگاری چه‌ق به‌ستووی وه‌رزێکی هاوینیمان

له‌ ده‌رگای کۆڵانی وه‌نه‌وشه‌ گرێداو و بۆی ده‌رباز بووین.

من لۆچێکم ئیمان هه‌بوو له‌ زێیه‌کی نیشتمان دا ده‌ستنوێژم هه‌ڵگرت و سوجده‌م بۆ خاک برد

تۆش دوو ده‌ستی چکۆله‌ بۆ پاڕانه‌وه‌

له‌ ساڵیادی چرۆی سپێده‌ و گزینگی رێبه‌ندان دا

دڵنیام پاداشی عیباده‌تمان به‌ باڵای شۆڕه‌بییه‌ک دا هه‌ڵده‌چێ

ئه‌وه‌ ئاواتی هه‌موومانه‌

ده‌بێ‌ بچین و مێخه‌کی گه‌لاوێژ له‌ به‌رۆکی قومری قایم که‌ین

من و تۆ ژوانمان هه‌یه‌ و

  له‌ به‌ره‌ به‌یانێکی هێرۆیی دا ده‌بێ له‌وێ حازر بین

ده‌نا کۆتری نامه‌ به‌ر له‌ بۆنی خوێن و سێداره‌ زوێر ده‌بێ و

 زۆر زوو شوێنی ئاواته‌کانمان به‌ جێ دێڵێ

وریا به‌ رۆژی ئه‌گه‌ر منیش که‌وتم بۆ هه‌ستانه‌وه‌م مه‌گه‌ڕێوه‌!

ته‌نیا بیرت له‌ لای کۆتر و میخه‌ک بێ!

کۆڵانی ته‌متوومانی فڕین و دار گێلاسی حه‌وشه‌ قه‌ت له‌ یادی من و تۆ ناچێ

ئه‌دی بۆ گه‌ڕانه‌وه‌ و داهاتوو لێمان نه‌بانن؟

پێت وایه‌ بزه‌ی تۆ و که‌روێشکه‌ی گه‌نم مه‌ودایان تێکه‌وتووه‌ یا

تیشک رووی له‌ تاریکی وه‌رگێراوه‌؟!

رۆژی دڵی بابه‌!

من بڕوام پێته‌

ته‌نیا تۆ شک ده‌به‌م ته‌وافی کۆمار و سێداره‌ی پێ بسپێرم

ئه‌گه‌ر من نه‌متوانی تۆ ده‌بێ ئاگات له‌ دایه‌ش بێ و

په‌یامی کۆتری نامه‌به‌ریش وه‌ربگری!

ک.19.1.2011

 

 



   - 
| |

  *رفیق بغض های باران* تصویری بود از خودش آنگاه‌ که‌ از بهرنگ می گفت از زیلان و خط و نشانهای کودکانه‌اش قطره‌ قطره‌             می چکید                                     لحظه‌های بودنش                                                                         با چینی را آری فرهادی بود و شیرین پیوسته‌ در کلامش می گریست وقتی خودش نبود شکوه‌ می کرد وقتی روشن بود و وقتی تاریک بود، روشن می شد از انفجار بمبی می گفت در اشنویه‌ زمانی که‌ دلش از دنیا رفته‌ بود و او بدون او فرهاد نبود و کوهی نمانده‌ بود تا بخاطرش تیشه‌ به‌ سنگ بیاندازد...                                           کاوه‌ حسن پور

   - 
| |

((رۆژی نامه‌))

کات1

رۆژی ئه‌م شه‌و خه‌ونم بینی

پۆلێک قومری ده‌وره‌یان دابووم

هه‌واڵی هاتنی به‌فر و کۆچێکی ناواده‌یان بۆ هێنابووم

ده‌مویست له‌ خه‌و راتپه‌ڕێنم و خۆم ده‌ باوه‌شی چکۆله‌ت دا

حه‌شار بده‌م

نه‌مده‌توانی

دیتنی پۆلێک قومری خه‌مین

به‌ روخسارێکی ته‌م گرتوو...

رۆژی

باران ته‌ڕ ته‌ڕی کردبووین

هیچ ساباتێکمان شک نه‌ده‌برد وێڕای قومرییه‌کان

ساتێک ئوقره‌ بگرین

باران

بارانێکی به‌ ورووژم و

خه‌مێکی له‌ کڵ ده‌رهاتوو

له‌ هۆشم دا ناگونجێ

به‌فر دیمه‌نی سه‌وزی وڵاتم

سپی سپی بکات

وڵاتێکی رووته‌ڵه‌ و بێ شینایی

بێ بزه‌ی تۆ!؟


***

ئاگات لێیه‌

گڤه‌ی با

چۆن به‌رامه‌ی خه‌ونه‌کانم ده‌ڕفێنی

من هه‌موو رۆژێ لێره‌وه‌ هه‌ر له‌ ژێر نیسێی ئه‌م داره‌ پیره‌ په‌ککه‌وته‌دا

بۆنی وڵاتم ده‌کرد

بۆنی ورته‌ ورتی قومرییه‌کانی سه‌ر دار گێلاسی حه‌وشه‌که‌مان

به‌ با بڵێ!

راوه‌ستێ

من هه‌موو رۆژێ هه‌ناسه‌م له‌ هه‌ناسه‌ی

کۆڵانه‌که‌ی خۆ‌مان گرێ نه‌ده‌م

ده‌مرم ده‌مرم

له‌و قه‌فه‌سه‌ بێ ناو نیشانه‌ دا که‌س نییه‌!

مستێک گڵی قه‌برستانی باڵخچیم* به‌ چاو داکا.

کوا شان و شه‌پیلی بچووکی تۆ جه‌سته‌ی شاعیرێکی

په‌ره‌وازه‌یان بۆ هه‌ڵده‌گیرێ!!؟؟

تۆ بڵێی نه‌ورۆز دا بێی و به‌ باوه‌شی بابه‌ گه‌وره‌ت شاد بینه‌وه‌؟

من کاته‌کان ده‌بژێرم و

تۆش ئارامم که‌وه‌!

ک‌ 15ی سه‌رماوه‌زی 88هه‌تاوی

باڵخچی: گوندێکه‌ له‌ نزیک شاری نه‌غه‌ده‌ و قه‌برستانی کۆنی نه‌غه‌ده‌ له‌ سه‌ر رێگای باڵخچی بنیات نراوه‌



   - 
| |

www.avr1365.blogfa.comسه‌رچاوه‌ ساغر

دلداده

ایستاده روی پلکهام،
و گیسوانش،
درون موهام
شکل دستهای مرا دارد،
رنگ چشمهای مرا...
در تاریکی من محو می‌شود،
مثل سنگ ریزه ای دربرابر آسمان.
چشمانی دارد همیشه گشوده،
که آرام از من ربوده...
رویاهایش،
با فوج فوج روشنایی،
ذوب می‌کنند
خورشیدها را
و مرا وا‌می‌دارند به خندیدن،
گریستن،
خندیدن
و حرف‌زدن،
بی‌آنکه چیزی برای بیان باشد. " پل الوار"

   - 
| |

به‌ ئاگاداری دۆستان ده‌گه‌یه‌نم له‌مه‌و دوا کۆمه‌ڵه‌ شێعرێک به‌ نێوی رۆژی نامه‌ له‌ سه‌ر ئه‌و وێبلاگه‌ بڵاو ده‌که‌مه‌وه‌ چاوه‌ڕوان بن.

   - 
| |

په‌یام بۆ دۆستانی مه‌جید

دۆستانی مه‌جید که‌ هه‌مووتان ۵ نه‌فه‌رن گوێتان لێ بێ

ده‌ پێش هه‌موو شتێک دا سڵاوتان لێ ده‌که‌م به‌ قه‌ولی فه‌ره‌یدوون ئه‌رشه‌دی ده‌ڵێ خۆشتانم ئه‌وێ. به‌ داخه‌وه‌ هه‌واڵی حوکمی زیندانی سێ ساڵ و نیوم وا به‌ کتوپڕی پێ گه‌یشت نه‌متوانی مالئاواییتان لێ بکه‌م و ئه‌و داخه‌ هه‌تا هه‌تایه‌ له‌ سه‌ر دڵم ده‌بێته‌ گرێ. خۆشه‌ویستانم ئه‌من و دوو دۆستی دیکه‌ له‌و پێنج نه‌فه‌ره‌تان قه‌رار بوو رۆژێکی سه‌رماوه‌ز (آذر) به‌ سه‌ر مه‌جیدی داده‌ین و میوانی قسه‌ خۆشه‌کانی بین و باسی پارله‌مانی کوردستانمان بۆ بکا که‌چی به‌ قسمه‌ت نه‌بوو هیوا دارم دیسان خودا به‌ دیداری یه‌کتر شادمان بکات چاوی هه‌موتان ماچ ده‌که‌م. براتان کاوه‌



   - 
| |

 

ته‌مێکی ته‌نک


هه‌تاوێکی سارد


چاوه‌ڕوانییه‌ک  پاییز ئاوه‌رده‌ .

 

ئه‌ی ساته‌کانی لێوڕێژی غوربه‌ت

ئه‌ی بارانی دوور


چاوه‌ڕوانییه‌کی بۆ به‌جێ هێشتووم


هه‌موو هه‌ستیمی خۆڵه‌مێش ئاسا


کردووته‌ حه‌سره‌ت


حه‌سره‌تی دیسان کڵپه‌ سه‌ندنه‌وه‌


حه‌سره‌تی دیسان  به‌ سێحری چاوی


ته‌لیسمی مردن به‌تاڵ کردنه‌وه‌ .

 


ئاخۆ ئه‌مجاره‌


مردن ئه‌وه‌نده‌م مه‌ودا ده‌داتێ


له‌ کۆڵانێکی ته‌نگ و ته‌ریکا


به‌رامه‌ی خاک و باران هه‌ڵمژم ؟

 


ئه‌ی خاکی ماندوو


به‌ باران بڵێ ببارێ به‌سه‌ر ده‌ردی دووریمدا


ببارێ به‌سه‌ر دۆزه‌خی تاڵی نامورادیمدا !

 


باران هاوڕێمه‌ و هاوده‌می کۆنی تاراوگه‌ییمه‌


نه‌ ئه‌و ده‌توانێ به‌ خوڕ نه‌بارێ


نه‌ من ده‌توانم به‌ گڕی شینی یادێک نه‌سووتێم  .

 

ته‌مێکی ته‌نک


په‌ڵه‌ هه‌ورێ دوور


چاوه‌ڕوانییه‌ک پاییز گوم که‌رده‌ !


 



   - 
| |

"بۆ غه‌ریبی کاوه‌ له‌ ئێواره‌کانی غوربه‌ت دا"

ده ستی سوارێک
له به ژنی شورشێک دابڕا

رۆژی؛
بارینی خه م به سه ر
سیمای ته م گرتووی ئه م پاییزه دا
له سه ر هه نگاوه کانمان چیرۆکی
دابڕانیکی تۆمار کرد

سه ری کوچه که له دڵی من رایه و
خه ونێکی تۆش داخوا بیبا به ره و کوێ
ئیتر هه‌واڵی چاومان
مه گه ر
با

تامه زرۆی ده سته کانمان بۆ باوه شتان
مه گه ر
هه تاو

غه ریبی هه ناسه مان
مه گه ر
پرچی مانگ

بیگه یینێ

سه فیره چکۆله ی وڵاته که م
رۆژی
خه م دات نه گری

له هه رکوێ بی
له م جیهانه
کوردوستان له کۆشی
شێعره کانی بابت دایه

سه ری وێکه و
هه وای نیشتیمانی خۆت

هه ناسه هه ڵکێشه.



   - 
| |

((نامه های غربت))

نامه شماره 1

 

غنچه ايست وحشت

سپيده دمان بر تارک افق غربت ميرويد

مرگ نارنجي است

در حيات اجاره نشينان فراق

ميرقصد بردرخت زمان

ابر در گهواره باد مي جنبد

و نميداند

دنيا کوهيست وهم آلود

و ديدگان غربت لوچ

آآآ

براي چه مي خواستمت يسنا

در اين جهان «پير بي بنياد»آ

ترا براي چه ميخواستم يسنا

اگر نگاهت به آبي زندگيم ره نميبرد

بهانه هاي کودکانه ات اگر

آشنا نمي کرد

به ديار اشکهايم

مگر به افسون پنجه هايت

آرامش به جهان باز آيد

مگر به نگاه نرگسي ات

آب دوباره جان يابد

خورشيد رجعت کند به مدار خويش

بي نفسهاي اهوراييت يسنا

باد ... باد نيست

بي نوازش دستهاي تو

به هجوم نوباوه ابري

مچاله مي گردد سنگ

آآآ

در اين غربت عبث

ميهن پنجره ايست بي آسمان

و ميبردم با خود

پرواز کبوتران

فرصت آنم نيست فرستم نامه اي

 به نشاني پنجه هايت

کاش در حضور تو

بهار ميدانست

جهان يک انار دل تنگ است

با خنده هاي تو

به سخن مي آيد.

آجهان پير است و بی بنياد از اين فرهاد کش فرياد     که کرد افسون و نيرنگش ملول از جان شيرينم

                                                                                                                             «حافظ»

 



   - 
| |

ئه‌مه‌ تێشووی ڕێبواره‌تیمه‌

جانتایه‌ک ڕی، بابۆڵه‌یه‌ک دیمه‌ن و لۆچێک پێکه‌نین

هه‌سته‌ با بڕۆین لێره‌ چاوه‌ڕێ بوون

                   هاوسێی نه‌ڕۆیشتنه‌

ئه‌م چاوانه‌ ئه‌گه‌ر خۆیان بڕۆن و بتوانن ڕێبازه‌کان ده‌ربازکه‌ن

ئه‌و کات ڕۆیشتن چه‌ند به‌ سانایی له‌ ده‌رگا ده‌دا و

هه‌نگاو ده‌شێلێ بۆ ئه‌وتۆی چاو و ژیان و شادی

بیستوومه‌ پێکه‌نین منداڵی بینینه‌        

ئه‌ویش نوێ بینینێک که‌ گشت چاو، چاوه‌ڕێیه‌تی

جانتا هه‌ڵڕژه، ڕێ باز ده‌ده‌ن هه‌ڵده‌فڕن

له‌ چاوی تر ده‌نیشن

ساز به‌ با بڕۆین ئه‌م ڕێیانه‌ زۆریان بۆ لامان هاتوون

با له‌ ده‌ست چاوه‌ڕێ ـ هاوسێمان ـ ده‌ربازبین

((ئه‌میر ئه‌سعه‌د خالیدی))‌



   - 
| |

رۆژی ئه‌م چه‌ند دێره‌ بگه‌یه‌نه‌

به‌ میر نشینانی تاریکی بڵێ باااااااا واده‌ی دیداری خه‌نجه‌ر و خوێن ده‌زانێ

پێیان بڵێ با ده‌ست و نه‌زه‌ری خه‌ونه‌کان دانیشین

لێره‌ هیچ بنی ئاده‌مێک گۆێ بۆ ته‌عبیری گوڵه‌ هێرۆ ڕاناگرێ

ئێمه‌ له‌ کاکۆڵی زه‌ردی پاییز

تاڵه‌ موویه‌کی هاورێیانمان ده‌ست نه‌که‌وت!

بڵێ بارگه‌ و بنه‌تان تێک نێن و له‌ کۆێستانی وه‌هماوی ئه‌ستێره‌ بارکه‌ن

ده‌نا هه‌ر به‌م زووانه‌ جاشه‌کانی تاریکی به‌رۆکی باڵ لێدانی کۆتر ده‌گرن



   - 
| |

خوێن ده‌ڕێژم بۆ وڵاتم سوڵح و ئازادیم ده‌وێ

ئاوه‌دانی بۆ وڵاتم هه‌ر سێ ره‌نگم خۆش ده‌وێ



   - 
| |

رۆژی دڵی بابه‌ ئه‌گه‌ر هاتی

چه‌پکێک باران و

په‌نجه‌یه‌ک هه‌ناسه‌م بۆ بێنه‌

زۆر له‌ مێژه‌ له‌ دڵی بابت دا سیمای به‌فر و

ته‌نگه‌ژێی په‌پووله‌ په‌نگیان خواردۆته‌وه‌

له‌ یادت نه‌چێ

چاوه‌ڕوانیم له‌ گوڵدانی غوربه‌ت دا گوڵی کردووه‌

زوو وه‌ره‌ زوو

زریان به‌ باڵای خاکه‌که‌م دا تابۆی سه‌ربه‌ستی به‌ دڵداران هه‌ڵچنیوه‌.

سه‌ربه‌ندی رووناکی چرام رۆژی

ژیان هاتۆته‌ سه‌ربانی گریانه‌ ناوه‌خته‌کانی ئه‌م به‌یانییه‌ت

هه‌سته‌ و ژیاری ئه‌م وڵاته‌ له‌ به‌ر که‌

با مێژوو به‌ باڵاتا

رووناکترین سترانی خۆی بچڕێ

با ژیان بگه‌شێته‌وه‌ له‌ چاوه‌کانتدا و

منیش ئارام سه‌ر وه‌ سه‌ر بسکه‌کانت که‌م و

تێر تێر بۆ سه‌رده‌می

شاژنه‌ پیرۆزه‌کانی ته‌ندوور و

مێخه‌ک و

 ئاگردان

بگریێم

رۆڵه‌ شیرینه‌که‌م وه‌ره‌ سه‌ر وه‌ سه‌ر کۆشی شێعره‌کانی بابت که‌

با بۆنی دایه‌ گه‌وره‌ت

په‌نجه‌ت گرێ بداته‌وه‌ به‌ فرمێسکه‌کانی نه‌ته‌وه‌م

که‌ کزکز به‌ سه‌ر باڵای دایکه‌ ته‌ڕپۆشه‌کانی ئه‌مڕۆ داده‌بارێ و

مێهره‌بانی له‌ دڵی ئه‌وان دا ده‌سماڵێکه‌

ته‌نک ته‌نک

رۆڵه‌م ئه‌وه‌ نیوه‌ڕۆیه‌ و من

مۆدنه‌ به‌ ده‌ست هه‌ڵده‌کشێم به‌ره‌و مزگه‌وت

هه‌تا بزانم کێیه‌ هه‌واڵی هێناوه‌

له‌ به‌ر به‌یانێکی دوور

تۆش ئاگات له‌ خۆت بێ.

 ئه‌م شێعره‌ به‌ هاوکاری هاوڕێی هێژام کاک غیاسه‌دینی شێخی نووسراوه‌ ده‌ستی ده‌کووشم.



   - 
| |

 

نه‌ گوڵێک   له‌ پرچی شه‌راب دا ده‌مپێکێ

نه‌ قامووسی رووبار      رووت بوونه‌وه‌م ده‌کاته‌ به‌ری دارستان

سه‌نگه‌ره‌کانی په‌شۆکان

سینگیان ده‌به‌خشن به‌ گولله‌ و

ده‌وه‌ڕن سه‌ربازانی هیچی

به‌ ژیاوی دره‌ختێك باڵنده‌...

 

شه‌رابی حه‌وت ساڵ له‌ پشتی باران دا چاوه‌ڕوان

باڵنده‌ی حه‌وت ساڵ له‌ پشتی په‌نجه‌ره‌وه‌ و وه‌ڕه‌زی

شکۆفه‌ی په‌رداخی کچێنی و قه‌ده‌غه‌

                   له‌ یاڵی ئه‌سپێک دا نێرینانه‌ حیله‌م

                   له‌ باڵی شه‌ڕگه‌ دا ژنڕاڵێک توڕه‌یی

                   کووچه‌ باخێک پاییز  له‌ زه‌رد تا دژوارم

 

ئه‌ی سه‌ربازانی هیلاک و رووخان                   بمبیسن

پێم وه‌ربوون

  کچانی پیاڵه‌یه‌ک له‌ ئاڵ و گۆی مه‌مکی حه‌وت ساڵه‌یان تاڵترین چاوه‌ڕوان

ئه‌ی سه‌ربازانی ئێواره‌ و تاڵ              مه‌منێژن

سنووری باڵنده‌ گولله‌یه‌ک ژیاوم

                   له‌ لووله‌ی که‌ڵاش دا

                   سه‌رخۆشانه‌ تینوو

                   دڵته‌نگانه‌ باران

                   گورگانه‌ گوڵێک گۆشت خۆر و...

ماندووییم کچێکه‌ چاوه‌ڕوان له‌ پیاڵه‌ی شه‌ڕگه‌دا



   - 
| |

هه‌ندێ جار قامکه‌کانم بۆم غه‌ریبن
وه‌ک زه‌وین
که‌ نه‌ مه‌یلی داپۆشینی ده‌سته‌کانمی هه‌یه‌
نه‌ مه‌یلی ئه‌وه‌ی بیانناسێ
یا له‌ بیریان بکات

تۆ له‌ من و زه‌وین به‌‌ قامکه‌کانمه‌وه‌ نزیکتری
ئه‌و کاته‌ی گوێیان بۆ ڕاده‌گری
یا ئه‌ته‌وێ ڕۆژێک له‌ ژێر خاکدا بیانشاریته‌وه‌
یا له‌ بیریان بکه‌یت
به‌ڵام من ده‌سته‌کانم به‌ خه‌ونه‌کانی تۆوه‌ ده‌خیل ده‌به‌ستم

تا به‌ من بگه‌یت .


وبنویس


خود - فرانک احمدی

برای شادی دلم
دست ام خالی است
نمی توانم حتی روژی به‌ لبانم بمالم
یا در کنج خوشبختی هایم بخزم.
و از چشمان ستاره‌ گون کودکانم
جرقه‌ی زود گذر خنده‌ای را بربایم.
چقدر ... در برهوت آینه‌ بی پایانم
چقدر... به‌ حضور کمرنگ خود ناگزیر.



   - 
| |


سه سال و نيم از روزي كه خواننده اولين يادداشت آني دالتون شديد، مي گذرد. در اين مدت چيزهايي مرا آزار مي داد كه اغلب دختران وبلاگ نويس با آنها آشنايي دارند.

شايد تنها من بدانم كه قرار دادن تمام ماجراهاي دوران ترشيدگي ات زير ذره بين ديگران، چه فرآيند فرساينده اي است، به خصوص بعد ازآن كه خيلي ها هويت واقعي ات را مي شناسند و البته اين يكي براي من مهم نيست كه اگر بود در اجتماعات وبلاگي حاضر نمي شدم. نكته آزاردهنده، نوع نگرش بعضي آدمهاست كه از ديدگاه خودشان حرف هايت را داوري مي كنند و آن وقت درمورد خودت نظر مي دهند. خدا مي داند در اين مدت چه كامنت هايي را حذف كردم و چه پيشنهاداتي داشتم كه همه از بيماري جنسي خفته در جامعه ما خبر مي دهند. حتي اندرز به ظاهر دوستانه بعضي ها كه توصيه ات مي كنند به ازدواج، آزارم مي داد، چرا كه تو هرگز نمي تواني بدون شناختن تمام شرايط و ابعاد زندگي ديگري برايش نسخه بپيچي و محكومش كني و اين روزها دوران مجردي طولاني تنها مشكل من نيست، كه مشكل هزاران است و كورند آنها كه ريشه هاي اين معضل اجتماعي را نمي بينند و نابخردانه و بي انصاف، انگشت اتهام را به سوي سختگيري دخترها يا هوسباز شدن پسرها مي گيرند.

هرگز نخواستم در وبلاگي با اين مضمون دنبال شوهر بگردم. نمي خواستم جامعه دختران ترشيده متهم شوند به اين كه هركاري را فقط به هدف شوهريابي انجام مي دهند. نمي خواستم به خواستگارهاي اينترنتي جواب بدهم، مبادا دختر تنهايي كه قلم خوبي ندارد دلگير و از خدا شاكي شود كه چرا به او هم استعداد نوشتن نداده تا از اين راه شوهري پيدا كند.(البته اعتراف مي كنم در اين سه سال و نيم به سه تا و نيم از اي ميل ها و آف ها(!) جواب دادم !)

وقتي وبلاگم براي يك روز هك شد، بيش از هروقت ديگري رنجيده شدم. احساس كردم كه حريم خصوصي ام مورد حمله واقع شده. تا كي مي خواهيم خودمان را آدمهايي بافرهنگ و اصيل نشان بدهيم، درحالي كه الفباي احترام به شخصيت خود و حقوق ديگران را هم نمي دانيم؟

مدتي پس از افتتاح وبلاگ من، جهان نت پر شد از وبلاگ هايي با مضمون تنهايي و ترشيدگي. حالا مي شد سكان كشتي ترشيدگان را به ديگران سپرد!

شايد حق با آن دوستي باشد كه گفت من دچار مشكلات رواني شده ام. گاهي حس مي كنم سروكله زدن با حجم وسيعي اي ميل و كامنت از طرف آدمهايي با ديدگاه هاي متفاوت، و از طرفي صيانت از حريم اين اي ميل ها و كامنت ها كه ظاهرا براي بعضي ها از جمله‌ آن هكر كذايي جذابيت خاصي دارند، و از طرف دیگر درگیری های زندگی واقعی واقعا روح مرا خسته و بيمار كرده است، آن هم درست در روزهايي كه بيش از هر وقت ديگر به سلامت و آرامش روحم احتياج دارم.
مي خواهم براي مدتي بروم پي درمان(!) و شما را با ترشيده هاي ديگر وب تنها بگذارم. اين، حق من است، همان طور كه شما حق داريد منتظر بمانيد تا روزي برگردم، و يا با وبلاگي تازه همراهتان شوم، مثل دوستي تازه كه آشنايي با او مزه ديگري دارد، و يا در همين جا خبرتازه اي به شما بدهم، مثلا چاپ كتاب يادداشت هاي يك دختر ترشيده و درمان شدن نويسنده اش! در این مدت هر وبلاگی که با اسم من و بدون این که اینجا خبری از آن داده باشم دیدید، مطمئن باشید مال من نیست. در مورد کامنت هایی که با اسم من برایتان می گذارند هم دقت کنید. خیلی امکان دارد کسی با اسم من برایتان چیزی بنویسد.

تبصره: شنيدن خبري جالب از دنياي ترشيدگي كه آدم را به نوشتن وسوسه كند مي تواند دوره درمان را نيمه تمام بگذارد!



   - 
| |

 فریدون ارشدی

از دستان من بسته تری

وقتی چنین شکسته می روی

اما کاش

تا من از حاشیه ی مرگ بر می گشتم

تو از مسلخ این همه زخم نمی گذشتی!

گویا همین بود

موهایت را در زیتون زار ربود

همیشه حرف اول باد بود

باد

سالها گذشت تا باران

ما را به خاک نشاند

و ما به پرستش عادت کردیم.

با کوچه های لبخندی از تو نماندست

تنها بوی نیاز قلبت به خوابی دورتر از این جیغهای نا متناهی

ونزدیکتر به تپشهای خاک.

حیران از اینم که چگونه سفرت

از رویا

به

سنگ

رسید؟

پیشتر سنگها مهربان بودند

اکنون مهربانی سنگ.

به خشم و به غیرت قبیله ام گفتم

من از این شکسته رفتنش بیتاب نیستم

از اینکه همیشه نماند

دلتنگم

لبخندت که روبند نداشت

شکسته ماند

بالایت بلند بود

اما چمیده نرفت.

این روزها پروازهای بلند به خاکستر میرسند

وپرنده های سرکش

به خوانش خون.

پیش خودمان بماند

تفسیر تو از عشق تازه تر بود.

·         به بهانه تفسیر/دعا/ از عشق و سفر خونینش



   - 
| |

شاری شاخ و ڕووناکی

شارێکه‌

سنووری به‌ گوڵه‌ هێرۆی سه‌ر بابه‌سه‌ن و

زامی سه‌ر سینگی کێوی فه‌ڕه‌نگ ته‌ندراوه.‌

بووکه‌ شووشه‌یه‌ک له‌ باوه‌شی به‌رائه‌تی خوێن و

به‌رامه‌ی نهێنی باخچه‌کانی قارنێ ده‌وره‌یان لێداوه‌

په‌نجه‌ی سڕ بووی برووسکی ئازادی

له‌ هه‌گبه‌ی خه‌می شه‌قامه‌ سووره‌کانی

تارای سپی به‌ سه‌ر چاوانی کێشاوه‌.

له‌ نێو برینه‌ تاڤگه‌ییه‌کانی مناڵانی قه‌ڵاتان دا

                   هه‌رده‌م

شنه‌ی پیاسه‌ی گیان له‌ سه‌ر ده‌ستان ده‌له‌رێته‌وه‌.

شارێکه‌

په‌ڵه‌یه‌ک به‌ ڕووی شانازی و

مێژوویه‌ک که‌ له‌ به‌ر ده‌رگای ماڵی گورگ دانیشتووه‌

نیگای به‌ چارۆگه‌ی ناز و قیبله‌ی له‌ باشووره‌

شه‌رمی ناو کۆڵانه‌کانی به‌ هه‌نگاوی قورسی مه‌ولوود بایه‌زیدی هه‌ڵگیراوه‌

له‌ ستایشکردنی برینه‌کانی دا

په‌نجه‌ی که‌ماڵ حه‌سۆ و قه‌ڵه‌می به‌ بڕشتی گه‌لاوێژێکی مه‌ندن.

شارێکه‌

له‌ تۆماری چرا گڕ سۆزه‌کانی کۆماری بێده‌نگی دا

ناوی دره‌خته‌

ناوی شاخه‌ و

ناوی به‌ ناوی هه‌ورازه‌وه‌ نه‌خشاوه‌

دڵی سوڵتان داده‌خورپێ

سووڵتان به‌ یاقووب به‌ گوێی مه‌مه‌د دا ڕازی هه‌رمان و

 داستانی ڕاستانی شاخ ده‌چرپێنێ

شاخ له‌ هزری مه‌مه‌د دا منداڵییه‌

نیسێیه‌کی به‌ سامه‌

کاکه‌ مارفه‌ به‌ سمێڵێکی قه‌ترانی و جه‌مه‌دانییه‌کی که‌ج به‌ستوو

فره‌نجییه‌، پشتێندی کوێستانان خاڵ خاڵی براکه‌یه‌تی و

بزه‌یه‌کی کاڵ له‌ هه‌راو و هه‌تاو

که‌ له‌ ئاسۆ دا گوڵی کردووه‌.

شارێکه‌

پڕه‌ له‌ تامی نێرگز و پڕه‌ له‌ بۆنی که‌ڵه‌ پیاوانی غوربه‌ت نشین.

 له‌ به‌ر پێی شه‌قامه‌ ته‌سکه‌کانی دا

هه‌وێنی هاتنی خۆر و تاڤگه‌ی که‌روێشکه‌ی گه‌نم په‌نگی خواردۆته‌وه‌.

شارێکه‌

لاسووره‌ و باڵا به‌رزه‌ و هه‌ناره‌

          وه‌ک تیشک

که‌ ئێواران له‌ ده‌رگای هه‌موو ماڵێک ده‌دا و به‌یانی باشیان لێده‌کا

شارێکه‌

له‌ هه‌یئه‌تی مانگ

له‌ ترپه‌ی دڵی چاوه‌ڕوانان ئاخندراو

له‌ به‌فر لێوڕێژ

                   له‌ ڕووناکی

                                      له‌ بزه‌

                                                له‌ کۆتر

                                                          له‌ ماچ

                                                                   له‌ خوا

                                                                             له‌ په‌یکێک شه‌راب و شێعر

وه‌کوو گۆرانی

وه‌کوو گیان

وه‌کوو حه‌سره‌تی هه‌ژار

شارێکه‌

          شارێکه‌

                   شارێکه‌.

 



   - 
| |

ته‌مه‌ن


ته‌نیاتر له‌و به‌ردانه‌ی له‌ یادی هه‌ور سڕاونه‌ته‌وه‌
گوێت له‌ هیچ نییه‌
گڤه‌ی خه‌ون نه‌بێت

بێده‌نگیی دڵت به‌ هاژه‌ی تاڤگه‌یه‌ک
ب
ش
ک
ایێ‌

مردن هه‌ناسه‌یه‌ک ده‌بووپڕ له‌ باران .

ئاو له‌ به‌رد به‌ ته‌منتره‌
تۆ
له‌هه‌ردووکیان
پیرتر


   - 
| |

( ندا را بخاطر بسپار )
فریاد در گلویم می شکند
آواز خوش هزار ترانه را
ونک - اقیانوس
ولیعصر - گلوله
انقلاب - خون
هفت تیر - مرگ
آزادی - بهشت زهرا
روحم در سنگ فرش این خیابان گم شده است بانو
آدرس اشتباهی می دهند
اینجا کهریزک است
تکه جا مانده از بهشت
آدرس اشتباهی می دهند
نامم در لیست نیست
1- سیب
2- انسان
3- عصیان
.
.
.
تا کی در ناکجای این جهنم سنگفرش این خیابان را با روحم خون مال می کنند ؟
تا کی بانو ؟
بانوی سنگفرش ها ؟!
بگو رهایم کنند



   - 
| |

هه‌ر بژی جگه‌ره‌!!

بژی جگه‌ره‌!

ئه‌و کاته‌ی که‌،

خه‌می دڵم به‌ره‌به‌ره،

له‌ گه‌ڵ تۆ دا تێکه‌ڵ ئه‌بێ و...
هه‌ر بژی جگه‌ره‌!!



   - 
| |

امشب يكي از شبهاي پر از غصه و بوي ميخك و انار و كمي هم گريه است

 حسابي دلم براي خودم تنگ شده است

مي خواهم به ايوان تنهاييمان بروم و

به خودم بگويم بابا دمت گرم سگ جون

 سونامي وحشتناكي

 از يك سو فضاي جامعه و

از سوي ديگر سرتا پاي وجودم را فراگرفته است.

علاجي نيست

آغاز همه چيزاز صرف مصدر« شدن» و

گزينش گزاره زندگي يعني سخترين انتخاب ،شروع شد.

تازگيها فقط دارم به اين فكر ميكنم

كه ساختاراستبدادي ذهن انسان ايراني زاده و

زاينده ساختار حقوقي و

سياسي استبدادي در اين مملكت است.

ديگه حوصله ندارم.

 از همه شماها

كه فكر ميكنيد خيلي مي فهميد بدم مي آيد.

 اي كاش مي توانستم يك لحضه،

 فقط يك لحضه همه آنها راعاشق خواب هفت سالگي،

انار،

بقچه اقاقي ،

ميخك ،

خاك ،

باران ،

بوي گل،

آيينه،

آب ،

سكوت ميكردم اي كاش مي توانستم...


اي كاش



   - 
| |

((........))

شاعیرێکی نه‌زۆک

له‌ به‌رزایی کێوێکی ڕه‌ق

ویستی نه‌خشه‌ی وڵاتێکی به‌ردیی

                        بکێشیته‌وه‌

نه‌ کێو ڕازی بوو ببێت به‌ شێعر و

نه‌ شاعیر توانی

بستێک وڵات

له‌ سه‌ر به‌ردێک بنووسێت.

                        (ش. ش)



   - 
| |

دریغ از یک یادگاری.

تبریک.

تسلیت.

فاتحه.

حتی لعن.


- خیلی وقت است است مطالبم بی تصویر شده اند.

مثل خودم که حتی دیگر تصویر و تصوری برای کسی نیستم.




   - 
| |

نه‌متوانی له‌ جێژوانی فرمێسک و هه‌نیسکه‌کانت دا

په‌نجه‌یه‌ک گه‌زیزه‌ بکه‌م به‌‌ دیاری

ده‌ستم کورته‌

بمبووره‌

با بمێنێ

 هه‌ر کات چه‌ند وشه‌ی له‌ دایک نه‌بوو له‌ ساماڵێک دا تووشم هاتن

جوابی هه‌موو دڵه‌ڕاوکییه‌کانت هه‌ر به‌ که‌رامه‌تی شێعرێک ده‌ده‌مه‌وه‌

خۆت ده‌زانی له‌و ساته‌وه‌

به‌ بۆسه‌ی تاریکپه‌رستانی کۆڵان

مه‌یلی چه‌پکه‌ گه‌نم و خه‌نده‌کانت ناوه‌

 په‌نجه‌کانی منیش خامه‌ ناگرن.

ده‌زانی له‌و ساته‌وه‌ تووشی فه‌رامۆشی بووم و هیچ ناو و نیشانێک

له‌ کۆتر و کۆرپه‌ و کاکۆڵت له‌ یادم دا نه‌ماوه‌؟!

هیچ گرینگ نییه‌ ئه‌گه‌ر

زریان نه‌یتوانی حورمه‌تی ساباته‌که‌مان ڕابگرێ و

کزه‌بایه‌کی سارد له‌م دووڕێیانی

مه‌رگ و یاده‌ دا

بۆ چرکه‌یه‌ک به‌رۆکی ڕیبه‌ندانی لێ گرتین.

ده‌ پێم بڵێ بۆ؟!

هه‌رێمی ماچه‌کانمان هێنده‌ ناسکه‌

شه‌وپه‌رستان تاقه‌تی دیتنی خۆریان نییه‌

یان که‌روێشکه‌ی گه‌نم و باڵ لێدانی کۆتر  

نیسێیان لێ ده‌کا؟

ئه‌گه‌ر وایه‌

·         "ته‌شی باده‌ و برووسکه‌که‌ت له‌ ڕانی ئاسمان بخشێنه‌"

 

 



   - 
| |

تووڕە مەبە باوانم!

لە سەر گۆنای ئەم ڕێیە بوەستە و

هەر ڕێبوارێکت دی باڵەکانتی بۆ بکەوە و

بڵێ ئێرە ساباتی ئێمەیە

 پڕە لە ئەوین وپەخشان و

ساڵانێکە پرچی هەتاومان تێدا هۆندۆتەوە.

بڵێ وەڕەس بووین هێندە لە تارمایی دا

بێدەنگیمان کردە زایەڵەی لووتکە و ئەرخەوان و دارستان.

بە داوێنیان دا بنووسێ و

بڵێ میوانی فرمێسکەکانمان بن

   بە سێبووری کوێستان سوێند

      ناهێڵین ڕەهێڵەی باران

         لە برووسکەی هەور و بەهار دا بتاندۆزێتەوە.

چووزانم باسی سەراپەردەی دەریایان بۆ بکە و

بڵێ لە ژێر پەنجەی ئەفسانەیەک دا و لە سەر شاباڵی مرواری

بە سەدەیەک لە غوربەتی کۆتر دا دەگەنە ئەو شوێنەی وا تاوس لێی دەژی.

دەزانی ئەگەر میوانمان نەبێ

زوڵفی سەبا لێمان زیز دەبێ و

تازە بە مەداری خەم دا

          قەت سەر لەو کاولاشە کۆنە هەڵناهێنێتەوە؟!

دەزانی ئەگەر میوانمان نەبێ

دایکی شەهید دەست لە پەلووپۆی خەونەکانمان هەڵناگرێ؟!

مەگەر نازانی بێتوو پڕشەنگی خۆر لە بیر کەین

  گەنم لە باوەشماندا تازە قەت شین نابێ؟!

گەر تۆ نەبی

کێ لە خەڵکی کۆمارە ساواکەی کوردستان بپرسێ

لە کەیەوە شۆڕش وشێعر و شەیدایی

  دەستەملانی یەک بوون و

   بەیانیان زۆر زوو بە باڵای ئەم خاکە دا گریان؟!

کێ هەیە ئایەتی ئەنفال بخوێنێتەوە و

  بزانێ دەم چاوی شکۆداری دیکتاتۆڕ

    کەی لە ئاوێنەی ئەم وڵاتە دا بەختەوەریمان پێ دەبەخشێ؟!

دەزانی هەر چەندە دیوانی نالی بخوێنینەوە

  ناتوانێ تیشکێ لە مێهرەبانی میوانمان پێ ببەخشێ؟

من ئۆقرەی تراویلکە گرتوومی

  ئەگینا ترپەی دپی غەریبانم لە هەموو مۆسیقایەک پێ خۆشترە.

گۆرانییە نێرگزییەکانی دایکم لێ ناگەڕێن

 دەنا هەموو کۆڵانە سەوزەکانی مناڵیم

   دەکردە تاقە یەک شاباش بۆ چاوەڕوانی.

بەهای ئەم تێکشکانە چەندەیە باوانم؟!

نیوە شەوی پەپوولە و شەم کەی دەبێت بە ڕۆژ؟!

کێ هەیە نامەکانی غوربەتی فەرەیدوون*بۆ یەسنا بەرێتەوە؟!

کێ هەیە پێت بپێ

  تۆ کە لە قوژبنی نزاکانت دا دوعا بۆ سەرفرازی ماسی دەکەی

    ئەدی بۆ زەردە ڕەنگت؟!    

خەم مەخۆ دەگەڕێینەوە هەرێمی کەژاوەکانی چل چەمە و

  دڵسۆزانە بە ناخی گەلاوێژ دا ڕۆدەچین

    هەنیسکەکانی نامرادی دەکەینە قاقا

      لە سەر لێوی کچانی ڕەشپۆشی ئەم وڵاتە و

بە ناو بەرزایی مەیخانەکانی بەفر دا سەردەکەوین و

  ئەم جارەشیان پەیکێک لە کۆزەی شەراب و شێعر دەنۆشین و

    لە سەر دەستی مانگ بە تریفە سوێند دەخۆین

        دڵمان قەڵغانە بۆ هاتووچۆی سپێدە.

28/6/86

فەرەیدوون:مەبەُست فەریدوون ئەرشەدی شاعیری هاوچەرخە  کورده‌ کە سەردەمێک نامەکانی غوربەتی بڵاو کردەوە و بەردەنگەکەی یەسنا بوو.



   - 
| |

«نامەیەک بۆ ئێوە»                                

دیسان دەمهەوێ لەچاوتان بنووسم

 لەهەنارە شەرمنەکانی فرمێسک

  لە کۆتایی ڕازو ڕەوەی کۆترەکانی هەرچی پاییز و ئێوارە 

  دەمێکە تامەزرۆی خەسارەتی پیاسەی عەشقێکی بە ساڵاچووم

 بەڵام دەستم هێشوی وشەکان ناگرێ.

 دەمێکە لە سەر مێحرابی ئەبرۆتان

خەریکی بەرائەتی شەرم و خەندە و خوناوی بەفرانبارین

 دەمێکە هاتووین

چاومان  لە مینابەندی ئاگربەس و شوێن پێی ئاشتی خوازیتان بڕیوە

ڕووخساری ئەم ئێوارەتان

لە شەڕابی خەوف وتەکیەی دەروێشانی شێعر دا

بەرامەی ڕووبار وعیشوە و نازی لێ دەبارێ

ئێوە لە کۆنفرانسی دەریا دا

خەیاڵتان کرد بە حەقیقەت و

حەقیقەت تان کرد بە ئاواز

 ئەم جارەیان

 "دەریا چاوی لە ئێوە کرد

 تا شەپۆلی تووڕە و هەڵچووی بە گژ تۆڕی ڕاوچی داکا"

خوا چاکتان بۆبکا

 ئێوە یەکەم کڕنۆشتان بۆ هەرەس و تاوان برد

ئا... ئەمجارەیان هاتووین و ناگەڕێینەوە

  هاتووین تەکلیفی بووکە شووشە و

مناڵ و خوا ڕوون کەینەوە

ماڵتان ئاوا

 خەونتان وەنەوشەیی

      مەرگتان سەوز

          چەپکە گوڵتان گەزیزە

خۆ شێعر ئیعترافی ڕەها بوون نییە!

       شێعرکۆترە

             شێعر بارانە

شێعردەریایە دەریا...

ئێوە نامووستان سێوە و بە هەپە داچوون

 ئێوە دووژمنتان ئەهریمنە و

سیلەی تفەنگتان لە شێعر گرتووە

بە چاوتان قەسەم

  هەرچی نووسیم

 وانەی ژیانێکی مەحکوومە وبەس

لێگەڕێن با بنوێ هەتاو

لێگەڕێن با بڵێم بێ باک

غیرەتمان شەهادەتی خەرامان و

سەفەری خوێنمان

دوزەخە دوزەخ.

 

«چکامه ای برای شما»                            یک شعر از:کاوه حسن پور

                                                                       ترجمه از کردی:حسن اشعری- نقده

برآنم تا دگر باره از چشم هایتان تحریر کنم

از انارهای شرمسار اشک

از نهایت اسرار کبوتران هر پاییز و هر غروب

دیریست مشتاق گزند گردش حزن آلود

یک عشق سالخورده ام

دستانم اما برنمی تابد خوشە واژه ها را.

دیریست بر محراب ابرویتان

درکار برائت شرم و خنده و نم نم باران اسفندیم

دیریست باز آمده ایم و

شیشه بند آتش بس و آشتی خواهیتان را

خیره مانده ایم

سیمای این غروبتان

از شراب وحشت وتکیه ی درویشان شعر

نکهت رود و کرشمه می بارد

در کنفرانس دریا

از رویا حقیقتی ساختید و

از حقیقت آوازی

وانگاه

دریا در شما خیره ماند

تا موج خشمگین و سرکش خویش را

به جان تور صیاد افکند

خداوند خیرتان دهد

آوار و گناه را نخستین بار

                    تعظیم نمودید

آری...این زمان آمده ایم باز و

بازگشتی در کار نخواهد بود

آمده ایم

غبار از چهرە عروسک شیشه ای و

کودک و خداوندگار بزدائیم

خانه تان آباد باد و

خواب هاتان بنفشه ای

سبز باد مرگتان

دسته گلهاتان گزیزه ای*

شعر آیت رهایی نیست!

کبوتر است و

باران است شعر

شعر دریاست دریا...

شرافت تان  سیب است و

دریغا به راه خطا رفته اید

شما را خصم اهریمن است و

دردا

تفنگ هایتان شعر را نشانه گرفته اند

سوگند به چشم هایتان

برآنچه نگاشته ام

ترانه ای از یک زندگی محکوم است وبس!

بگذارید خورشید برآساید

بگذارید بی پروا سخن بگویم

شهادت خرامان است غیرت ما و

 سفر خون ما

      نهایت دوزخ.

                                                                      15/5/85حسن اشعری - نقده



   - 
| |




<>