«بصدةنطي سةرمةستييةباوانم» کاوة حةسةن ثوور تووأة مةبة باوانم! لة سةر طؤناي ئةم أصية بوةستة و هةر أصبوارصکت دي باپةکانتي بؤ بکةوة و بپص ئصرة ساباتي ئصمةية ثأة لة ئةوين وثةخشان و ساپانصکة ثرضي هةتاومان تصدا هؤندؤتةوة. بپص وةأةس بووين هصندة لة تارمايي دا بصدةنطيمان کردة زايةپةي لووتکة و ئةرخةوان و دارستان. بة داوصنيان دا بنووسص و بپص ميواني فرمصسکةکانمان بن بة سصبووري کوصستان سوصند ناهصپين أةهصپةي باران لة برووسکةي هةور و بةهار دا بتاندؤزصتةوة. ضووزانم باسي سةراثةردةي دةريايان بؤ بکة بپص لة ذصر ثةنجةي ئةفسانةيةک دا و لة سةر شاباپي مرواري بة سةدةيةک لة غوربةتي کؤتر دا دةطةنة ئةو شوصنةي وا تاوس لصي دةذي. دةزاني ئةطةر ميوانمان نةبص زوپفي سةبا لصمان زيز دةبص و تازة بة مةداري خةم دا قةت سةر لةو کاولاشة کؤنة هةپناهصنصتةوة؟! دةزاني ئةطةر ميوانمان نةبص دايکي شةهيد دةست لة ثةلووثؤي خةونةکانمان هةپناطرص؟! مةطةر نازاني بصتوو ثأشةنطي خؤر لة بير کةين طةنم لة باوةشماندا تازة قةت شين نابص؟! طةر تؤ نةبي کص لة خةپکي کؤمارة ساواکةي کوردستان بثرسص لة کةيةوة شؤأش وشصعر و شةيدايي دةستةملاني يةک بوون و بةيانيان زؤر زوو بة باپاي ئةم خاکة دا طريان؟! کص هةية ئايةتي ئةنفال بخوصنصتةوة و بزانص دةم ضاوي شکؤداري ديکتاتؤأ کةي لة ئاوصنةي ئةم وپاتة دا بةختةوةريمان ثص دةبةخشص؟! دةزاني هةر ضةندة ديواني نالي بخوصنينةوة ناتوانص تيشکص لة مصهرةّباني ميوانمان ثص ببةخشص؟ من ئؤقرةي تراويلکة طرتوومي ئةطينا ترثةي دپي غةريبانم لة هةموو مؤسيقايةک ثص خؤشترة. طؤرانيية نصرطزييةکاني دايکم لص ناطةأصن دةنا هةموو کؤپانة سةوزةکاني مناپيم دةکردة تاقة يةک شاباش بؤ ضاوةأواني. بةهاي ئةم تصکشکانة ضةندةية باوانم؟! نيوة شةوي ثةثوولة و شةم کةي دةبصت بة أؤذ؟! کص هةية نامةکاني غوربةتي فةرةيدوون*بؤ يةسنا بةرصتةوة؟! کص هةية ثصت بپص تؤ کة لة قوذبني نزاکانت دا دوعا بؤ سةرفرازي ماسي دةکةي ئةدي بؤ زةردة أةنطت؟! خةم مةخؤ دةطةأصينةوة هةرصمي کةذاوةکاني ضل ضةمة و دپسؤزانة بة ناخي طةلاوصذ دا أؤدةضين هةنيسکةکاني نامرادي دةکةينة قاقا لة سةر لصوي کضاني أةشثؤشي ئةم وپاتة. بة ناو بةرزايي مةيخانةکاني بةفر دا سةردةکةوين و ئةم جارةشيان ثةيکصک لة کؤزةي شةراب و شصعر دةنؤشين و لة سةر دةستي مانط بة تريفة سوصند دةخؤين دپمان قةپغانة بؤ هاتووضؤي سثصدة. 28/6/86 فةرةيدوون:مةبةُست فةريدوون ئةرشةدي شاعيري هاوضةرخة کة سةردةمصک نامةکاني غوربةتي بپاو کردةوة و بةردةنطةکةي يةسنا بوو. «سکوت آزادي ست» شعر : کاوه حسن پور ترجمه از کردی : حسن اشعري قهر نکن باوان! برگونه های اين جاده بگشاي بال هايت را به پيشواز رهگذران خسته و برگويشان اينجاست سايه سار ما کو سرشار است از عشق و شوريدگي دير سالي ست بافته ايم گيسوان آفتاب را در آن. بگو صبر از کف داده ايم از بس که در ميانه ي اشباح پژواک قله و ارغوان و چمن زار کرده ايم سکوت را. دست به دامان شو بگويشان فراز آيند به ضيافت اشک هايمان سوگند به شکيبايي کوهستان، نخواهيم گذاشت رگبار باران بازيابد در صاعقه ی ابر و بهارتان. بر ايشان از سراپرده ي دريا بگو بگو به زير پنجه ی افسانه ای و بر شاهبال مرواريد ميرسيد به قرنی از غربت کبوتر، به منزلگه طاووس. ميداني گر نيايند فراز به ميهماني مان قهر می کند زُلفَکان صبا و بر مدار اين همه اندوه سرک نخواهد کشيد، کهنه کلبه ي محقرمان را؟! هيچ ميداني به ضيافتمان نيايند تار پود خواب هايمان را فرو خواهد گذاشت مادر شهيد؟! نميداني مگر چون فراموش کنيم پرتو آفتاب را سبز نخواهد شد به آغوشمان دگرباره خوشه ي گندم؟! اگر تو نباشی اهالی جمهوری نوباوه کردستان را چه کسی خواهد پرسيد از سرآغار مُغازله ي انقلاب و شعر وشيدايي و سپيده دمان کِی فراز آمدند برقامت اين خاک؟! کيست آنکه بر خواند آيه ي انفال را و دريابد رُخساره ي پر شکوه ديکتاتور خوش بختي کِي بخشد ما را در آيينه ي اين ديار؟! هيچ ميداني ديوان نالي را ياراي آن نيست برما ببخشايد پرتويي ز مهرباني؟! مرا اينک در بر گرفته آرمش سراب وگرنه مرا خوشترآيد از هر سازي تپش قلب هر غريبه ای. اگر نبود آوازهای نرگسي مادرم کوچه هاي سبز کودکي ام را مي ساختم تنها شاباشي بهر انتظار. چيست بهای اين درهم شکستن ها، باوان؟! نيمه شبان پروانه و فروغ شمع کِي مي رسد به روشني بامداد؟! کيست آنکه رساند به يسنا نامه های غربت «فريدون»*را؟! کيست آنکه گويد ترا چنين که آرزو کني سرفرازي ماهي را در کنج خانقاه خويش از چيست زرد است رنگ رُخسارت؟! مخور غصه که باز مي گرديم به حريم کجاوه های پر نشاط و فرود مي آييم مهربانانه بر قلب گلاويژ* از هق هق ناکامي ها برلب دختران سياه پوش اين ديار مي نشانيم فصلي از بهار خنده ها پاي مي نهيم بر بلنداي ميخانه های برف و سر مي کشيم دگر باره پياله ای از کوزه شراب و شعر و سوگند به ماه و ماهتاب دلهای ماست سِپر اينک عبور بيدريغ سپيده دم را. *فريدون: منظور، فريدون ارشدی شاعر معاصر کُرد است که در برهه ای از زمان شعرهايي تحت عنوان نامه های غربت می سرود و مخاطبش يسنا بود. *گلاويژ: در زبان کُردی نام ماه مرداد است.
+ نوشته شده در ساعت توسط |
