| تبليغات | X |
به شا عری که شعراو زند ه گیست و زند ه گی اش فرصتی برا ی رهایی به (ک – ح ) ای آ شنا ی خوب من با من بگو ازراز زند ه گی ز ین راه بی پا یا ن وین گذ رند ه عمر پرشتا ب درعصریخبند ا ن عشق وشکوفا یی گلها ی کا غذی درروزگا ری که عشق را (درپستو ی خا نه نهان با ید کرد) آ ری بگومرا کی میبریم ره به آستا ن روشنی زین دیجورشب تا ریک آ ...ی شاعر سرود زند ه گی که هرکلا مت آ یتی ست ازرها یی وفرصتی برای گریز ازحضوروهن مرا خود توبگو کی میرسد نوروزما سفره ای بیارا ییم ازهفت سین عشق ونان تا د گربار کودکان این دیا ر به خوا ب نبینند پرواز بادبادکها ی رنگین شان را و نان و آزادی به ضیافت نشیند سفره ی بینوا یان را ؟ ( م . ح . ا )
+ نوشته شده در ساعت توسط |
