| تبليغات | X |
<<بێدهنگی وهرز له دهنگی بازنهیی ـ دا>> بفڕه ئهی سهوزه دڵی باڵ خوێناوی ههتا زهدهڵانی سوور ههتا خوێن دهبێ به سهوزایی ئهرێ کۆچ کردووی دیاری غوربهت ... دهزانی قاقاکهشت بوو به فرمێسکی قهتیس ماو له چاوانی چاوهڕوانیدا. دهڵێی گوڵه بهفری سهما پێکراوی له ئاسمانی عهز و تاسه دا نازانم... نا که پووش، پهڕی بۆ وهرزی سههۆڵبهندان و چلهی سوێند خواردوو وێڕادهگا؟ نهکا چوار وهرزی ساڵ دهنگی بههار به گوێچکهی بهفر و زریان و قهرچهی گهرما و سهمای برووسک و کۆلکه زێڕینهش نهگا.
+ نوشته شده در ساعت توسط |
چوار ههنگاوی پشوو درێژ بهرهو رووناکی به سپایی ههنگاوی ههڵدێنا دهتگووت کۆی فرشتهکان له بهر پێی دا کڕنۆش دهبهن کهچی تهنیا کۆترێ بوو مهبهستی فڕین بوو بۆ بهرزایی زامی کۆڵێک وشهی لا بوو. دهیوت: (چۆن دهتوانم لێوی خونچه گوڵان بپشکوێنم نهکا رۆژێ له کازیوهی بهرهبهیان دا ڕێگهم پێ نهدهن نهکا رۆژێ زریانی دڕ ببێ به خۆرهی گیانم و گیانتان من ئهوینم نا ... له کهڕه نیسێ ههڵێم و له بهر پێی سهلهفیانی سیمان له سهر دا کڕنۆش بهرم) ئهم وشانهی تێیاندا توابۆوه یهک یهک بوون به ئاوار (من که عومرێک به شوێن کاروانی رێگهی سووری باوهڕمدا وهیلان بوومه و نهرم و نیان ههموو کهلێن و قوژبنهکانی رۆژههڵات و رۆژئاوام پێواوه عاشق وهک مهجنوون سادق و گرج و گۆڵ لهم رێگهدا...) چرکهیهک ههنگاوهکانی به جێ مان بوو بو کۆتره باریکهی تێک ههڵگلاو بوو بو شتڵ و نهمامی بێ ئاو که گهڵاکانی ههڵدهوهرن تێکهڵ له گهڵ دهریای فریوی شاقهل درێژان هاڤاڵانی فرچکیان به شوێن ههنگاوهکانی گرتبوو دیسان کانی بوو به رووبار و رووبار بوو به کانی. *** بهڵێ ئهو دهمێکه گوڵزارێکی بێ کۆتایی یه رووبارێکی له بن نههاتوو کۆلکه زێڕینهی ههموو وهرزهکانی ساڵ و نا ... نا با وردتر بڵێم خهڵکی گوندێک شارێک وڵاتێک به شوێن ههنگاوهکانی زهین و بیری دا رادهکێشێ ئهرێ خۆ وتبووی: وهجاخ کوێر نیم ههر بۆیه چرای بیری فووی پێدا نهکرا *سادقێک* سادقانه له جێی چرا ئهستێره و مانگ و ههتاوی به دووی خوێدا رهکێش کردوو بوو به گڵۆپی تاریکستان و ئهستێره و مانگی داگیرساند لێو به بزه پڕ له نووری دیدهکانی ئاڵای ههرمانی ههڵدا و ئێستاش ئهستێرهی وانهکانی له بهرزترین لووتکهکاندا دهدرهوشێنهوه باوهڕ بکهن... باوهڕ خۆیان دهڵێن: گهر بگهڕێینهوه سهردهمی گڕ و گاڵیش دهبینهوه رێبواری رێی رووناکی و چواردهستکی تاریکستان دهنێژین ئاخر چوار پارچهی لهشمان عاشقی رووناکین و بێزار له تاریکی وهک من تۆ ئهو و ئهوانی تریش... .
+ نوشته شده در ساعت توسط |
داستان كوتاه
نوشته:عزيز محمود پور ترجمه:حسن اشعري-نقده «قمري» پيش ازآنكه خون به كاسه چشمهايم سرازير گردد،مي بينمش،ليمو زير دست برادرهايش داد مي زندومي نالد.درد آميخته با ترسي مخوف،قطره قطره مرا مي آشامد.گوشم كيپ مي شود.صدايكسيبه گوشمآشنا نيست.هزارانواژه به مغزم هجوم مي آورند.رو به ظلمتي ترسناك بال مي گشايم.ليمو دوش به دوش من در پرواز است.به زمين خال خالي شده از برف مي افتيم ميغ ومه غليظي ما را در خود نهان مي كند. «پرش بده پشت بام ليمو». ليمو كبوتر رامحكم گرفته و دست به سروپيشاني اش مي كشد.كبوتر را پرواز مي دهد پشت بام وبه درون اتاق ميرود.مضطرب و نگران به كلاه فرنگي خانه ليمو نزديك مي شود .او را مي بيند كه در حال با فتن فرش است وهراز گاهي كمر راست مي كند و چشمهايش را مي مالد. «كاوه اين كفترم ماله تويه»؟ از صداي ليمو كه در راه پله را باز كرده بود از گرداب خيال بيرون آمدم.كبوتر غريبي بود.به پرواز درآمدم.ليمونميتوانست اشتياقاشراكتمان كند.با كبوترهاي من بر نشست...
ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت توسط |
