| تبليغات | X |
تقدیم به همهی دور افتادهگانی که دل با وطن خویش(کردستان) دارند. فریدون ارشدی ترجمه از کردی: حسن اشعری نامههای غربت نامهی(3) غم مخور یسنا کاکل انتظارم را، بر نمی آشوبد فراق پرده را به یک سو بزن و بنگر چگونه یادگارهایم بر دیوارهای کاهگلی غروب ناپدید می شود ترا که ترک می گفتم بر دیوار کاهگلی محلهمان نوشتم کوچهی خواب و ترانه است کوچهی ما نمی دانم قلب اناری ترا اینک نغمهی کدامین آواز خوان سرخوش بر می افشاند قلب من همچون انار آخر پاییز ترک برمیدارد به گریههای کودکی لجباز تو یسنا، مواظب روشنایی آفتاب و دل تنگی های کوچه باش من می نشینم در سایه سار این درخت پرتقال تا بگویم رهگذران خستهی دیار خواب را، زندهگی، بوئیدن شمیم پرتقال تنهائیست. در شبی بی مهتاب بر در اگر زدند زنهار، یسنا زنهار، مگشای در را آنهایی که پرپر می کنند پروانه خواب هایت را با خود ندارند نامهی مرا و نمی دانند نامههای من به نشانی سر پنجههای تو نوشتهاند یسنا، یسنا مگر با نام تو باطل گردد طلسم این غربت اگر نه در باغچههای غربت گل بابونهای نمی رویدو گل آفتاب گردانی هم. باغچهی غربت رامشگه حسرت قمری و هق هق چشمهساران است جادهی غربت در هیچ آبادی برف گرفتهای بی نصیب لنگر نمی اندازد مسافر غریب سجده نمی برد قامت هیچ ریحانهای را تو بهتر میدانی این قلب باران پرست پیش از آنکه خیال ستارهایش با خود برد چندان نبود ویرانه و آرام اگر نه گلکم طاقت می آورد هجوم این سراب خشکیده را مبادا یسنا مبادا گنجشک قلبت را به دست غربت شیدای جادهها دهی قلب غریبان نیست آشنا به عطر گل محمدی و نکهت پس از باران الا به وطن وطن، یسنا، وطن ویرانه کرده دل غریبان را در چایخانه مه گرفتهای به من گفت شاعری غمگین - با کس مگوی از نام و نشانی ات - در برهوت نماز باران و سیاه سال پرستش گل آنهایی که به دیدار تو، می آیند غریبه اند به موسیقی و بیگانه با میخک ها نمی دانند از راز سرکوفتن عقاب سرکش به صخرهها و نمی دانند از راز بازناگشتن چابک سواران از کوههای سخت گذر ترا که ترک گفتم یسنا می خواستم پهلوان قلب کوچک تو باشم با آرامش خیال پرده را به یک سو بزنی و به تماشا بنشینی مسافران شیدای تنهایی چنار و افسون مهتاب شب را آه یسنا... یسنا ترس و تاریکی درهم تنیده است کوچههای شهر را مبادا سراغ گیری از ستارهها و به جستجو آیی آواز بال کبوتران را مبادا بگویی با رهگذران سر مست سپیده و باران هر قهرمانی عاشق ستارهای رخشانی ست تنگ غروب پس از آفتاب همراه نسیم سر مست گل محمدی های غربت می کاویم بال کبوتران خسته را مگر واژهای، نامهای شاید نشانی یا بیم از خندههای تو آه یسنا، شادی های ما بس می نمود قمری ها و لبخند های غروب حیاط خانهمان را. گرچه خیال این ستارهها ویرانه کردهست خانهی دل مارا به یاد داشته باش یسنا به یاد داشته باش یسنا... چون شب فرا رسید بینداز پرده را و تن به روءیای کسانی ده اشارت ستاره اش باخود برد میدانم تو نیز همچو من و این برف نازک و این درخت غمگین کاج چشم به راه فاجعه ماندهای پیرمان می کند فاجعه و به چنگال مرگ می سپارد مارا غبار فاجعه بر نشسته گلکم بر دیدههای ما و ما ندانستیم جیک و جیک پرندهها و بغبغوی کبوتران و بوی باران مهربانتر از صفیر گلولههاست و دلنشین تر از گفتار سیاست مداری وراج در بی مهتاب شبی بر در زدند اگر زنهار، یسنا مگشای در را آنهایی که پر پر می کنند پروانه خواب هایت را با خود ندارند نامهی مرا و نمی دانند تو در خیال خیل شیفتگان رنگی ناپیدا به خواب رفتهای. 21/8/1387 ده قی نامه که به کوردی (نامهیسێیهم) که تۆم بهجێ هێشت نازانم ئێستا دڵه ههنارییهکهت دڵی من،وهک ههناری ئاخری پاییز تۆ یهسنا، منیش بهدیار ئهم دارپڕتهقاڵهوه دادهنیشم گهر شهوێکی بێ مانگهشهو یهسنا..یهسنا ڕێبواری غوربهت،بۆبهژنی هیچ ڕێحانهیهک سوژده نابات خۆت باشتر دهزانی یهسنا نهکهی یهسنا شاعیرێکی غهمگین له چایخانهی تهم گرتوو دا پێی وتم کهتۆم بهجێ هێشت یهسنا ئاخ یهسنا..یهسنا نهکهی بهڕێبوارانی مهستی سپێدهو باران بڵێی ههموو ئێوارهیهک، پاشزهردهپهڕ ئاخ یهسنا له بیرت بێ یهسنا دهزانم تهپو تۆزی کارهسات گۆڵهکهم،بهرچاومانی تهنی و گهر شهوێکی بێ مانگهشهو ئهوانهی پهپوولهی خهونت ههڵدهوهرێنن
خهم مهخۆ یهسنا
دووری کاکۆڵی چاوهوانیم تێک نادات
پهردهکه لادهو بڕوانه چۆن
یادگارهکانم لهسهر دیوارهکانی ئێواره پاک دهبنهوه
لهسهر دیواری کاگڵی گهڕهک نووسیم
-کووچهی ئیمه،کووچهی خهونو گۆرانییه-
بهدهنگی کام گۆرانیبێژی سهرخۆش دهگوشرێ
به گریانی منداڵێکی لاسار شهق دهبات
ئاگات له ڕووناکیی زهردهپهڕو
دڵتهنگیی دیوارهکانی کۆڵان بێ
تابهڕێبوارهماندووهکانی دیاری خهون بڵێم
ژیان،ههڵمژینی بهرامهی پرتهقاڵێکی تهنیایه
لهدهرگایاندا
ئامانهیهسنا،ئامانهدهرگا نهکهیتهوه
ئهوانهی پهپوولهی خهونت ههڵدهوهرێنن
نامهیمنیان پێ نییهو ناشزانن
نامهکانی من،بهناونیشانی سهرپهنجهکانی تۆ نووسراون
مهگهر بهناوی تۆوه تلیسمی ئهم غوربهته بهتاڵ بکرێتهوه
ئهگینا باخچهی غوربهت،نهبهیبوونی لێ دهڕوێ،نهگوڵهبهڕۆژه
باخچهی غوربهت پڕله حهسرهتی قومری و پڕلهههنسکی کانییه
جادهی غوربهت..لههیچ گوندێکی بهفرلێدراوی تهریکدا لهنگهر
ناگرێ
ئهم دڵه باران پهرهسته...پێش ئهوهی خهیاڵی ئهستێرهیهک بیبات
ئهوهنده کاول و ئهوهندهش بێ ئارام نهبوو
ئهگینا گوڵهکهم
بهرگهی زریانی ئهم وشکه سهرابهی دهگرت
نهکهی مهلیچکی دڵهکهت...بهغهریبی شهیدای جادهکان بسپێری
دڵی غهریبان جگه نیشتمان..نهگوڵهباخ دهناسێو
نهبهرامهی پاش باران
نیشتمان یهسنا..نیشتمان دڵی ههموو غهریبانی کاول کردووه.
-ناونیشانی خۆت بهکهس مهڵێ-
لهقاقڕی نوێژی باران و سیاساڵی پهرهستنی گۆڵدا
ئهوانهی دێنهدیدارت
نهمۆسیقا دهناسن،نهسێبهری دار مێخهکیان خۆش دهوێ
ئهوانه نازانن،ههڵۆی عاسێ
لهبهر چی خۆی بهزناردا دهداو
ناشزانن شۆڕهسواران بۆچی
لهههڵهمووتی ههزاربهههزارهوه ناگهڕێنهوه
ویستم پاڵهوانی دڵه بچکۆلهکهت بم
تابهئاسودهیی پهردهکه لادیتو
ڕیبوارانی ئاشقی تهنیایی چنارو ئهفسوونی مانگهشهو ببینی
ترس و تاریکی
ههموو کوڵانهکانی شاری قۆرخ کردووه
نهکهی شهوانه،شوێن پێی ئهستێره ههڵبگریو
بۆ دهنگی باڵی کۆتر بگهڕێی
-ههر قارهمانێ،گیرۆدهی ئهستێرهیهکی گهشه-
لهگهڵ سروهیهکی مهستی گۆلهباخهکانی غوربهتا
ژیر باڵی چی کۆتری ماندووه دهیپشکنین
بهشکوو،وشهیهک،نامهیهک
بهشکوو بزهیهکی تۆی لهگهڵدا بێ
شادیهکانمان،بهشی ههموو قومری و خهندهی ئێوارانی
حهوشهکهمانی دهکرد
کهچی خهیاڵی ئهم ئهستێرهیه
ماڵ و دڵی کاول کردین
له بیرت بێ... شهوانهپهردهکه دابدهو
خۆت بهخهیاڵی ئهو کهسانه بسپێره
که چاو بڕکێی ئهستێره بردیانی
تۆش وهکو من و ئهم بهفره تهنکهو ئهم دارکاژه خهمگینه
چاوهڕێ کارهساتێکی
کارهسات پیرمان دهکاو
کارهسات دهمانمرێنێ
نهمانزانی
جریوهی مهل و گمهی کۆترو بۆنی باران
گرینگتره له تهقهی تفهنگو جوانتره له وتاری
سیاسهتمهدارێکی
سهرقاڵ.
دهرگای ماڵیان کوتا...ئامانه یهسنا،دهرگا نهکهیتهوه
نامهی منیان پێ نییهو ناشزانن
تۆ بهخهیاڵی ئهو کهسانهوه نووستووی
کهشهیدای ڕهنگێکی نادیارن.
فهرهیدوون ئهرشهدی
+ نوشته شده در ساعت توسط |
