یک شعر از فریدون ارشدی و ترجمه از کردی: حسن اشعری نامه های غربت (نامه شماره2) اولین نامه به دستت نرسیده میدانم چشم به راهی و هر غروب رو به آبیدر می نشینی در کوچههای میزبان آفتاب. زمان نامه رسانی کبوتر نیست دیگر یسنا! اگر نه کبوتری می شناسم زبان غریبان را می داند و آشناست به راز و رمز مرزها بسان آن قمری که شامگاه بر می نشست در حیاط ما و روایت می کرد برای تو افسانهی سفر برف و تنهایی زمین را. *** دلخوشیهایت دگرگونه گشتهاند یا از برای تماشای ما در آسمان ستاره باران بی خیال تهدیدهای مادرت ماندهای؟! بزرگتر که شدی احساس می کنی غربت، زهر بی رنگی است هیچکس در میکدهها طلب نمی کند جرعهی خاطرهای به مزهی عشق مبادا برنجانی قلب باران را و بیگانه شوی با گنجشک سحرگاه. زندگی فرصت به کس نمی دهد به تماشا نشستن دگربارهی بال گنجشک و ماندن به انتظار به زیر نم نم باران را. مواظب باش گل روی پیراهنت را مبادا فرو ریزد به چنگال پائیز نامرد. نامهای گر فرستی این غریب غریبستان را نفرست به نشانی پیشین و این دوست پریشان حال دوستی بر می گزینم همراز باران کو می داند زبان سختی ها و تنهایی را همدمی باشد مهتاب شب انتظار را *** یسنا اینجا((بهار خنده زده و ارغوان شکوفه کرده است))* خندههای تو را ماند هنگام که احساس نمی کنی زندگی فاجعهایست بی در و پیکر. خدا می دانست که دنیا اناریست غمین و دلتنگ گل خندههای تو را آفرید. مبادا در روی کسی بخندی که غریبه است
به اسرار عشق گنجشک و بیگانه به راز وداع قمری با حیاط صنوبرها *** نامهام به دستت نمی رسد می دانم نامهای که با خون دل می نویسم اعتماد اما نمی توانم کرد به آواز درناها که می خوانند و می افشانند حدیث بازگشت ییلاق نشینان را و آوردن نامهام را به سوی تو. دومین نامه را در کوچههای میزبان آفتاب نوشتم، شب پاورچین پاورچین فرا می رسد و من بایدبه انتظار بمانم شبح یک خواب دیگر را مواظب خودت باش. 27/8/87 نامهکانی غوربهت (نامهی
دووههم) نامهی یهکهم نهگهیشته دهستت! دهزانم چاوهڕێیت و ئێواران له کووچهی خۆرنشیندا بهرهو ئاویهر دادهنیشی سهردهمی نامه ناردن به کۆتردا نهماوه، یهسنا! ئهگینا کۆترێ شک دهبهم زمانی غهریبان دهزانێ و شارهزای بڕینی سنووره، وهک ئهو قومرییهی، ئێواران دههاته حهوشهکهمان ئهفسانهی سهفهری بهفر و تهنیایی زهمینی بۆ تۆ دهگێڕایهوه *** نازانم دڵ خۆشیهکانت گۆڕدراون یان بۆ دیتنی مانگ له ئاسمانی پڕ ئهستێرهدا ههڕهشهی دایکت پشتگوێ دهخهی! دهبێ نهختێ گهورهتر بیت تا بزانی غوربهت ژارێکی بێرهنگه کهس له مهیخانهکاندا داوای چارهکێ بیرهوهری به مهزهی عهشقهوه ناکات نهکهی دڵی باران بشکێنی و چۆلهکهی بهر بهیان نهناسی ژیان، مهجالی دووجار دیتنهوهی باڵی چۆلهکه و وهستان لهژێر نهرمه باراندا به کهس نادات. ئاگات له گوڵی سهر کراسهکهت بێ، یهسنا نهکا به چڕنووکی پاییزێکی نامهرد ههڵوهرن. گهر نامهییهکت بۆ ئهم غهریبی غهریبستانه نارد بهو دۆسته سهر لێشێواوهدا و به ناو نیشانی پێشووم نهینێری ئهم جاره دۆستێک ههڵدهبژێرم هاوڕێی باران و شارهزای ههڵهمووت و تهنیایی و تریفهی چاوهڕوانی بێت *** لێره یهسنا! ههنار گوڵی کردووه، دهڵێی پێکهنینی تۆیه لهو کاتهدا که نازانی ژیان چ کارهساتێکی بێسهر و
بنه٬ خودا دهیزانی، جیهان ههنارێکه دڵتهنگ پێکهنینی تۆی خوڵقاند نهکهی بهرهو ڕووی کهسێ پێبکهنی نهزانێ چۆلهکه چهن جار ئاشق دهبێ و قومری لهبهر چی حهوشهیهکی پڕ سنهوبهر بهجێ دێڵێ! *** دهزانم ئهم نامهیهش ناگاته دهستت. گهرچی به خوێنی دڵم دهینووسم بهڵام ناتوانم به قسهی ئهو قوڵینگانه بڕوا بکهم که دهڵێن کوێستانچی دهگهڕێنهوه نامهی منت بۆ دێنن. نامهی دووهم له کوچهی خۆرنشیندا نووسرا شهو کهم کهم دادێ و دهبێ خۆم بۆ مۆتهکهی خهونێکیتر ئاماده بکهم، ئاگات له خۆت بێ! فهرهیدوون ئهرشهدی
+ نوشته شده در ساعت توسط |
