تووڕە مەبە باوانم! لە سەر گۆنای ئەم ڕێیە بوەستە و هەر ڕێبوارێکت دی باڵەکانتی بۆ بکەوە و بڵێ ئێرە ساباتی ئێمەیە پڕە لە
ئەوین وپەخشان و ساڵانێکە پرچی هەتاومان تێدا هۆندۆتەوە. بڵێ وەڕەس بووین هێندە لە تارمایی دا بێدەنگیمان کردە زایەڵەی لووتکە و ئەرخەوان و
دارستان. بە داوێنیان دا بنووسێ و بڵێ میوانی فرمێسکەکانمان بن بە
سێبووری کوێستان سوێند ناهێڵین
ڕەهێڵەی باران
لە برووسکەی هەور و بەهار دا بتاندۆزێتەوە. چووزانم باسی سەراپەردەی دەریایان بۆ بکە و بڵێ لە ژێر پەنجەی ئەفسانەیەک دا و لە سەر شاباڵی
مرواری بە سەدەیەک لە غوربەتی کۆتر دا دەگەنە ئەو شوێنەی
وا تاوس لێی دەژی. دەزانی ئەگەر میوانمان نەبێ زوڵفی سەبا لێمان زیز دەبێ و تازە بە مەداری خەم دا قەت سەر لەو کاولاشە کۆنە هەڵناهێنێتەوە؟! دەزانی ئەگەر میوانمان نەبێ دایکی شەهید دەست لە پەلووپۆی خەونەکانمان هەڵناگرێ؟! مەگەر نازانی بێتوو پڕشەنگی خۆر لە بیر کەین گەنم لە
باوەشماندا تازە قەت شین نابێ؟! گەر تۆ نەبی کێ لە خەڵکی کۆمارە ساواکەی کوردستان بپرسێ لە کەیەوە شۆڕش وشێعر و شەیدایی
دەستەملانی یەک بوون و
بەیانیان زۆر زوو بە باڵای ئەم خاکە دا گریان؟! کێ هەیە ئایەتی ئەنفال بخوێنێتەوە و بزانێ
دەم چاوی شکۆداری دیکتاتۆڕ کەی لە
ئاوێنەی ئەم وڵاتە دا بەختەوەریمان پێ دەبەخشێ؟! دەزانی هەر چەندە دیوانی نالی بخوێنینەوە ناتوانێ
تیشکێ لە مێهرەبانی میوانمان پێ ببەخشێ؟ من ئۆقرەی تراویلکە گرتوومی ئەگینا
ترپەی دپی غەریبانم لە هەموو مۆسیقایەک پێ خۆشترە. گۆرانییە نێرگزییەکانی دایکم لێ ناگەڕێن دەنا
هەموو کۆڵانە سەوزەکانی مناڵیم دەکردە
تاقە یەک شاباش بۆ چاوەڕوانی. بەهای ئەم تێکشکانە چەندەیە باوانم؟! نیوە شەوی پەپوولە و شەم کەی دەبێت بە ڕۆژ؟! کێ هەیە نامەکانی غوربەتی فەرەیدوون*بۆ یەسنا بەرێتەوە؟! کێ هەیە پێت بپێ تۆ کە لە
قوژبنی نزاکانت دا دوعا بۆ سەرفرازی ماسی دەکەی ئەدی
بۆ زەردە ڕەنگت؟! خەم مەخۆ دەگەڕێینەوە هەرێمی کەژاوەکانی چل چەمە و
دڵسۆزانە
بە ناخی گەلاوێژ دا ڕۆدەچین
هەنیسکەکانی نامرادی دەکەینە قاقا لە
سەر لێوی کچانی ڕەشپۆشی ئەم وڵاتە و بە ناو بەرزایی مەیخانەکانی بەفر دا سەردەکەوین و ئەم
جارەشیان پەیکێک لە کۆزەی شەراب و شێعر دەنۆشین و لە سەر
دەستی مانگ بە تریفە سوێند دەخۆین دڵمان
قەڵغانە بۆ هاتووچۆی سپێدە. 28/6/86 فەرەیدوون:مەبەُست فەریدوون ئەرشەدی شاعیری
هاوچەرخە کورده کە سەردەمێک نامەکانی
غوربەتی بڵاو کردەوە و بەردەنگەکەی یەسنا بوو.
+ نوشته شده در ساعت توسط |
«نامەیەک بۆ ئێوە» دیسان
دەمهەوێ لەچاوتان بنووسم لەهەنارە شەرمنەکانی فرمێسک لە کۆتایی ڕازو ڕەوەی کۆترەکانی هەرچی پاییز و
ئێوارە دەمێکە تامەزرۆی خەسارەتی پیاسەی عەشقێکی بە
ساڵاچووم بەڵام دەستم هێشوی وشەکان ناگرێ. دەمێکە لە سەر مێحرابی ئەبرۆتان خەریکی
بەرائەتی شەرم و خەندە و خوناوی بەفرانبارین دەمێکە هاتووین چاومان لە مینابەندی ئاگربەس و شوێن پێی ئاشتی
خوازیتان بڕیوە ڕووخساری
ئەم ئێوارەتان لە
شەڕابی خەوف وتەکیەی دەروێشانی شێعر دا بەرامەی
ڕووبار وعیشوە و نازی لێ دەبارێ ئێوە
لە کۆنفرانسی دەریا دا خەیاڵتان
کرد بە حەقیقەت و حەقیقەت
تان کرد بە ئاواز ئەم جارەیان "دەریا چاوی لە ئێوە کرد تا شەپۆلی تووڕە و هەڵچووی بە گژ تۆڕی ڕاوچی
داکا" خوا
چاکتان بۆبکا ئێوە یەکەم کڕنۆشتان بۆ هەرەس و تاوان برد ئا...
ئەمجارەیان هاتووین و ناگەڕێینەوە هاتووین تەکلیفی بووکە شووشە و مناڵ
و خوا ڕوون کەینەوە ماڵتان
ئاوا خەونتان وەنەوشەیی مەرگتان سەوز چەپکە گوڵتان گەزیزە خۆ
شێعر ئیعترافی ڕەها بوون نییە! شێعرکۆترە شێعر بارانە شێعردەریایە
دەریا... ئێوە
نامووستان سێوە و بە هەپە داچوون ئێوە دووژمنتان ئەهریمنە و سیلەی تفەنگتان لە شێعر گرتووە بە
چاوتان قەسەم هەرچی نووسیم وانەی ژیانێکی مەحکوومە وبەس لێگەڕێن
با بنوێ هەتاو لێگەڕێن
با بڵێم بێ باک غیرەتمان
شەهادەتی خەرامان و سەفەری
خوێنمان دوزەخە
دوزەخ. «چکامه
ای برای شما»
یک شعر از:کاوه حسن پور
ترجمه از کردی:حسن اشعری- نقده برآنم
تا دگر باره از چشم هایتان تحریر کنم از
انارهای شرمسار اشک از
نهایت اسرار کبوتران هر پاییز و هر غروب دیریست
مشتاق گزند گردش حزن آلود یک
عشق سالخورده ام دستانم
اما برنمی تابد خوشە واژه ها را. دیریست
بر محراب ابرویتان درکار
برائت شرم و خنده و نم نم باران اسفندیم دیریست
باز آمده ایم و شیشه
بند آتش بس و آشتی خواهیتان را خیره
مانده ایم سیمای
این غروبتان از
شراب وحشت وتکیه ی درویشان شعر نکهت
رود و کرشمه می بارد در
کنفرانس دریا از
رویا حقیقتی ساختید و از
حقیقت آوازی وانگاه
دریا
در شما خیره ماند تا
موج خشمگین و سرکش خویش را به
جان تور صیاد افکند خداوند
خیرتان دهد آوار
و گناه را نخستین بار تعظیم نمودید آری...این
زمان آمده ایم باز و بازگشتی
در کار نخواهد بود آمده
ایم غبار
از چهرە عروسک شیشه ای و کودک
و خداوندگار بزدائیم خانه
تان آباد باد و خواب
هاتان بنفشه ای سبز
باد مرگتان دسته
گلهاتان گزیزه ای* شعر
آیت رهایی نیست! کبوتر
است و باران
است شعر شعر
دریاست دریا... شرافت
تان سیب است و دریغا
به راه خطا رفته اید شما
را خصم اهریمن است و دردا
تفنگ
هایتان شعر را نشانه گرفته اند سوگند
به چشم هایتان برآنچه
نگاشته ام ترانه
ای از یک زندگی محکوم است وبس! بگذارید
خورشید برآساید بگذارید
بی پروا سخن بگویم شهادت
خرامان است غیرت ما و سفر خون ما نهایت دوزخ.
15/5/85حسن اشعری - نقده
+ نوشته شده در ساعت توسط |
